Vlotte en mooie danswedstrijden

Bij de finales van de Ballroomdancing in Ahoy op donderdagochtend/-middag zijn er zeker zo'n 300 toeschouwers, waaronder de Rotterdamse burgemeester Aboutaleb. Er wordt gestreden om prijzen in de heren- en damesklassen A t\m D. En Duitsland is zowel bij de heren als de dames de grote winnaar in de A-klasse. Onze verslaggever schreef een impressie van deze indrukwekkende wedstrijd.

Enthousiasme

Het enthousiasme van het publiek geeft al aan dat het spannende wedstrijden worden. Paren uit veel Europese landen doen mee, met Duitsland en Engeland als grootleveranciers zowel in de heren- als de damesklassen van A t\m D. Alle acht klassen gaan elk vier keer de vloer op om uit te maken, wie uiteindelijk de beste dansers en danseressen zullen zijn. Heren met heren en dames met dames. Verspreid langs de dansvloer staan vijf of zes juryleden kritisch te oordelen; een mooie dame haalt telkens de juryresultaten op en na elke ronde wordt het aantal paren dus kleiner. De muziekkeuze is zorgvuldig voorbereid en het publiek raakt elke ronde steeds enthousiaster.

Zwierig en elegant

Ondanks de vlotte en goed-geoliede organisatie duurt de eerste formele Europese dans-kampioenschappen van same-sex dancing toch een aantal uren langer dan gepland. Het mag de pret niet drukken; de kwartfinales, halve finales gaan voorbij en dan starten de finales. Telkens zes dansparen gaan met elkaar de strijd. De spanning stijgt, het enthousiasme voor het eigen land krijgt her en der de overhand en de dames en heren draaien, springen en dansen de halve finales en daarna de finales: geconcentreerd met af en toe een kleine botsing, maar verder worden de vijf (!) verschillende dansvormen zwierig en elegant afgewerkt.

Duitsland

Dampend van zweet en verhit van de spanning krijgen de laatste paren uiteindelijk de uitslagen van de jury te horen. De prijzen worden dan uitgereikt; het publiek blijft enthousiast en zeker als de dames- en herenparen in klasse A tenslotte hun prijzen te horen krijgen. De winnaars in beide categorieën blijken uit Duitsland te komen. Burgmeester Aboutaleb, die urenlang aanwezig was bij deze wedstrijden, deelt de prijzen uit aan de Europese A-kampioensparen. Twee keer klinkt het Duitse volkslied als bewijs van officiële erkenning van deze same-sex danswedstrijden. Er wordt daarna onderling driftig gezoend en geknuffeld; de competitie was heftig en serieus, maar dat is na afloop nauwelijks nog merkbaar.

Zesde

In de klasse Heren-A danste een Nederlands paar in de finale. Ze werden uiteindelijk zesde van de zes, maar ze waren meteen, zwetend en wel, bereid iets meer te laten horen uit de serieuze same-sex danswereld. Joshua van Schendel uit Breda en Lorenzo van Beek uit Leiden. Zij dansen beiden al heel lang, nu dus in de hoogste A-klasse bij de heren. Zowel Joshua als Lorenzo hebben voorheen echter met vrouwelijke partners gedanst. Lorenzo: "Ik was aanvankelijk tegen het same-sex dansen. Ik dacht 'moet dit nu echt?' Ik had grote twijfels." Ook Joshua had deze twijfels: "In de man-vrouw danswereld was soms sprake van enorme kift. Er werden grove spelletjes gespeeld om andere paren uit te schakelen; de jury moest daar veel aandacht aan schenken. Dat is nu nadrukkelijk minder geworden in onze same-sex danswereld. Wij dansen vooral voor het plezier, al willen we, uiteraard, ook graag winnen."

Respect

Onlangs nog dansten Joshua en Lorenzo in Putten, in het christelijke Overijssel. Joshua: "We dachten dat we misschien wel gestenigd zouden worden, maar niets was minder waar. We zijn sporters en dat willen we laten zien. Je kan er oud bij worden, je kan dansen tot op hoge leeftijd. Ook de mensen daar hadden er veel respect voor."